Walka jak równi z równymi

Wpis dodany 11 sep 2008 by akademicki

Jeszcze kilka lat temu pierwsze półamatorskie zespoły pojawiające się w niektórych polskich ligach traktowane były jako novum, jako przejaw politycznej poprawności czy po prostu chęć jakiegoś promowania sportu w mieście, który nie ma najmniejszych powodów do dumy ze staniu swoich klubów. Oczywiście nikt nie stwarzał problemów z takiego tytułu, że organizacje studenckie, w tym AZS, chciały rywalizować na arenie sportowej. Przeważnie jednak braki organizacyjne nie pozwalały na funkcjonowanie na równi ze sportem wyczynowym i zawodowym. Oczywiście często utalentowanym juniorom kształconym pod okiem AZS nie brakowało nic do tego, aby odnieść zawodowy sukces, ale kolejne federacje i związki niechętnie patrzyli na kluby Akademickiego Związku Sportowego wśród własnych rozgrywek. Z czasem jednak kibice zaczęli przekonywać się do tego, że w ich mieście rozkwita prawdziwie zawodowo grający zespół, który latami pod okiem AZS rozwinął się i wychował wiele wschodzących gwiazd. Na trybunach zaczęło robić się ciasno a zarobione z biletów pieniądze pozwoliły lepiej organizować turnieje, budować coraz mocniejsze zespoły. Kluby AZS z Olsztyna, Warszawy, Poznania czy nawet Częstochowy dość szybko zbudowały sobie pozycję na lokalnym rynku i mogły zawalczyć o sponsorów zewnętrznych. A z wsparciem finansowym z zewnątrz możliwe stało się przejście na nowy poziom i wejście do prawdziwych rozgrywek ligowych, na zasadach dokładnie takich samych jak w przypadku każdego innego klubu. Oczywiście AZS nadal opiera się na wielu szlachetnych założeniach, wielu pracowników to wolontariusze a po wychowaniu wielkiej gwiazdy za jej odejście do innego składu zespoły AZS prawie nigdy nie dostają pieniędzy. Jednak stopniowo coraz mocniejsze zespoły ekstraklasy czy pierwszej ligi miewają poważne problemy z pokonaniem coraz lepiej zorganizowanych zespołów akademickich, przepełnionych bardzo ambitnymi i utalentowanymi juniorami. Mimo oczywistych braków technicznych czy kondycyjnych już teraz potrafią oni w pewnych momentach nadrobić walecznością i postawić swoje własne warunki przed przeciwnikiem. Jeśli więc trafią do profesjonalnych klubów i będą tam następne lata pracować nad formą, z niejednego z nich będzie wielki pożytek.